ในโลกของภาพยนตร์ มีผลงานเพียงไม่กี่เรื่องที่สามารถหลอมรวมความไร้สาระแบบสุดโต่งเข้ากับจิตวิญญาณทางดนตรีที่ลุ่มลึกได้อย่างแนบเนียนเท่ากับ The Blues Brothers ผลงานการกำกับของ จอห์น แลนดิส ในปี 1980… Read More »[รีวิว] The Blues Brothers : 2 กวนผู้ยิ่งใหญ่ (1980) | ภารกิจศักดิ์สิทธิ์บนเส้นทางแห่งเสียงดนตรี
รอยต่อแห่งกาลเวลา: จากเสียงหัวเราะปีศาจสู่โลกจริงปี 2026 วินาทีนี้ ขณะที่ปฏิทินของพวกเราถูกพลิกหน้าเข้าสู่ปี 2026 อย่างเป็นทางการ เสียงหัวเราะอันบ้าคลั่งในท่อนเปิดของเพลง “Feel Good… Read More »Feel Good Inc. : Gorillaz | พันธนาการแห่งความสุขจอมปลอม
เมื่อความยุติธรรมเป็นเพียงของเล่นของผู้มีอำนาจ และกฎหมายเป็นเพียงกระดาษเปื้อนหมึกที่ไร้ความศักดิ์สิทธิ์ ทางเลือกเดียวของผู้ถูกกระทำอาจไม่ใช่การร้องขอความเมตตา แต่เป็นการจับมือกับปิศาจเพื่อสร้างความยุติธรรมในแบบฉบับของตนเอง The Price of Confession ไม่ได้นำเสนอเพียงเรื่องราวสืบสวนสอบสวนธรรมดา แต่เป็นการปะทะกันทางจิตวิญญาณระหว่าง… Read More »[รีวิว] The Price of Confession : คำสารภาพล้างเลือด (2025) | ราคาที่ต้องจ่ายด้วยวิญญาณ การไถ่บาปในนรกภูมิ
ท่ามกลางหมอกควันของความขัดแย้ง ไม่ว่าจะเป็นการปะทะกันด้วยอาวุธตามแนวชายแดน หรือสงครามทางอุดมการณ์ที่แบ่งแยกผู้คนออกเป็นฝักฝ่าย สิ่งหนึ่งที่มักจะถูกหลงลืมไปในสมรภูมิคือ “ความเป็นมนุษย์” ที่เราต่างมีเหมือนกัน เพลงบางเพลงไม่ได้ถูกเขียนขึ้นเพื่อปลุกใจให้ฮึกเหิม แต่ถูกรังสรรค์ขึ้นเพื่อเตือนสติและปลอบประโลมวิญญาณที่บอบช้ำจากความเกลียดชัง หนึ่งในผลงานระดับขึ้นหิ้งที่ทำหน้าที่นั้นได้อย่างงดงามและเจ็บปวดที่สุดคือ “Us… Read More »Us and Them : Pink Floyd | ภาพลวงตาแห่งเส้นขนาน บทวิพากษ์สุนทรียศาสตร์แห่งความขัดแย้ง
In Memory of Perry Bamonte (1960 – 2025) ข่าวการจากไปของ Perry… Read More »Friday I’m in Love : The Cure | แด่ Perry Bamonte สุภาพบุรุษผู้ปิดทองหลังพระและมนต์รักนิรันดร์ในวันศุกร์
ถ้าจะมีภาพยนตร์สักเรื่องในปี 2025 ที่ทำให้เรารู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่กลางตลาดกลางคืนไทเป เหงื่อชื้น เสียงคนขายตะโกนปนกับเสียงรถมอเตอร์ไซค์ และมองโลกผ่านสายตาของเด็กที่ยังไม่เข้าใจว่าทำไมโลกถึงชอบ “แก้ไข” ตัวเธออยู่ตลอดเวลา Left-Handed Girl… Read More »[รีวิว] Left-Handed Girl : เด็กมือซ้าย (2025) | โลกที่บังคับให้ใช้มือขวาด้วยสายตาแบบ The Florida Project ที่โตขึ้น
19 ธันวาคม 2025 — ท่ามกลางกระแสเพลงป๊อปยุคใหม่ จู่ๆ โลกดนตรีก็ต้องหยุดหมุน เมื่อ Pink Floyd… Read More »Wish You Were Here : Pink Floyd | 50 ปีแห่งความทรงจำที่หวนคืน
Big ชื่อไทย บิ๊ก อยากโตก็ได้โต ของเพนนี มาร์แชล เป็นภาพยนตร์ที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรซับซ้อนกว่านิทานสั้น ๆ เกี่ยวกับเด็กชายคนหนึ่งที่อธิษฐานอยาก “โตเป็นผู้ใหญ่”… Read More »[รีวิว] Big : บิ๊ก อยากโตก็ได้โต (1988) | เมื่อร่างกายโตขึ้น แต่หัวใจยังถามคำถามเดิม—โตไปทำไม?
หนังที่ “หลอกเราอย่างสุภาพ” ตั้งแต่ครึ่งแรก แล้วค่อย ๆ ถอดหน้ากากความจริงออกอย่างเยือกเย็นในครึ่งหลัง The Great Flood (대홍수,… Read More »[รีวิว] The Great Flood (2025) | หนังภัยพิบัติที่ไม่ได้ท่วมเมือง แต่ท่วมท้นด้วยคำถามเรื่องความเป็นมนุษย์
ความเงียบงันแบบอ่อนโยนของ No Rain ไม่ได้หยุดอยู่แค่ในห้องนอนของคนฟัง หากยังค่อยๆ ไต่ระดับขึ้นไปบนชาร์ตเพลงกระแสหลักอย่างน่าประหลาด เพลงนี้พา Blind Melon ทะยานเข้าสู่พื้นที่ที่วงอัลเทอร์เนทีฟหน้าใหม่ที่น้อยลงจะทำไปถึง… Read More »No Rain : Blind Melon | ชีวิตมันสงบสุขเกินไป… เลยเริ่มบ่นว่ามันไม่มีฝน
สาธุ ๒ (The Believers: Season 2) ไม่ได้เริ่มต้นจากคำถามว่า “ศรัทธาคืออะไร” หากแต่เริ่มจากคำถามที่เจ็บปวดกว่านั้นมาก—เมื่อศรัทธากลายเป็นทุน ใครคือคนที่ต้องจ่ายราคา… Read More »[รีวิว] สาธุ ๒ (2025) | บทวิจารณ์ว่าด้วยศรัทธา อาชญากรรม และราคาที่ต้องจ่าย
หากเราเปรียบเทียบผลงานของ เป็นเอก รัตนเรือง เป็นกราฟชีวิตของการค้นหาตัวตน ภาพยนตร์อย่าง ฝัน บ้า คาราโอเกะ (1997) คือจุดเริ่มต้นที่ยังพร่ามัว… Read More »[รีวิว] เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล : Last Life in the Universe (2003) | โลกที่หมุนสวนทางและจักรวาลของความเหงาที่แสนงดงาม
มีบางเรื่องที่เมื่อเราย้อนกลับไปดู ไม่ใช่เพราะหนังมันดีจนทนไม่ได้ แต่เพราะมันคือ “จุดเริ่มต้น” ของคนทำหนังที่ต่อมาจะกลายเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว และ ฝัน บ้า คาราโอเกะ ของ… Read More »[รีวิว] ฝัน บ้า คาราโอเกะ : Fun Bar Karaoke (1997) | บทกวีขรุขระของเมืองกรุงเทพ จากผู้กำกับที่ยังค้นหาตัวเอง
ปี 1997 ในความทรงจำของชาวเกาหลีใต้มิได้เป็นเพียงตัวเลขบนปฏิทิน หากแต่เป็นบาดแผลทางเศรษฐกิจและจิตวิญญาณที่เรียกว่ายุค IMF ช่วงเวลาที่ความหนาวเหน็บไม่ได้มาจากอุณหภูมิ แต่มาจากความล่มสลายของเสาหลักครอบครัว เมื่อซีรีส์ Typhoon Family… Read More »[รีวิว] Typhoon Family : เลือดธุรกิจฝ่าพายุวิกฤติ (2025) | มรสุมแห่งความว่างเปล่า พัดพาความหวังออกสู่ทะเลลึกอย่างไร้ทิศทาง
หากใครสักคนคาดหวังจะเดินเข้าไปในโลกของ Train Dreams (2025) ด้วยความหวังว่าจะได้เห็นมหากาพย์ชีวิตที่โลดโผนโจนทะยานแบบ Forrest Gump ที่ตัวเอกเข้าไปพัวพันกับทุกจุดเปลี่ยนสำคัญของประวัติศาสตร์ หรือคาดหวังฉากแอ็กชันดวลปืนเดือดดาลในแดนเถื่อนแบบ Red… Read More »[รีวิว] Train Dreams : ทางรถไฟสายฝัน | เมื่อประวัติศาสตร์กระซิบผ่านความเงียบ และความตายเป็นเพียงไม้หมอนของกาลเวลา
เด็กชายในโฆษณารณรงค์เลิกบุหรี่ และเสียงเพลงจากอีกยุคหนึ่ง ผมจำได้ว่าครั้งแรกที่ผม “รู้สึกเจ็บ” กับเพลง Cat’s in the Cradle ไม่ใช่จากตัวเพลงต้นฉบับของ… Read More »Cat’s in the Cradle : Harry Chapin | เมื่อบทเพลงกลายเป็นกระจกสะท้อนเวลาที่เราไม่เคยมอบให้ใคร
ถ้าหนังภาคแรกคือบทกวีว่าด้วย “มิตรภาพ” ระหว่างเด็กชายที่โลกทั้งใบเอียงไปผิดด้านกับหุ่นยนต์แมวจากอนาคต—ภาคสองคือ บทภาวนาเงียบๆ ของคนญี่ปุ่นต่อคำว่า ‘ครอบครัว’ ที่ใช้ตัวละครจากการ์ตูนในวัยเด็กเป็นเครื่องมือขุดลงไปถึงรากลึกของความสัมพันธ์ระหว่างรุ่นสู่รุ่น จนไม่อาจปฏิเสธได้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้มีบางสิ่งบางอย่างที่ผู้ใหญ่เท่านั้นถึงจะเข้าใจอย่างเจ็บหน่วง หนังเริ่มต้นด้วยการพาเรากลับไปยัง “งานแต่งงานของโนบิตะ”… Read More »[รีวิว] Stand by Me Doraemon 2 (2020) | เมื่อความทรงจำของครอบครัวกลายเป็นรากเหง้าของการเติบโต และการเป็นผู้ใหญ่คือการยอมรับบาดแผลที่เราไม่เคยกล้าหันกลับไปมอง
มีผู้กำกับไม่กี่คนในวงการหนังไทยที่กล้าหันหลังให้ลายเซ็นของตนเองอย่างสิ้นเชิงเพื่อสร้าง “ภาษาภาพยนตร์” แบบใหม่ และ วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง ในปี 2549 ก็เป็นหนึ่งในนั้น หลังจากโลกเหนือจริงฉูดฉาดของ… Read More »[รีวิว] เปนชู้กับผี : The Unseeable (2006) | วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง และเงาที่ซ่อนความเจ็บปวดของหญิงไทยในเรือนไม้ลึกเร้น
